Naturalne odkwaszanie organizmu

Coraz chętniej korzystamy z medycyny niekonwencjonalnej, sądząc iż spożywanie różnego rodzaju owoców i warzyw skutecznie ochroni nasz organizm przed chorobami. Już sam „ojciec medycyny” – Hipokrates zauważył, iż działanie pokarmu można porównać z działaniem lekarstw. Może nie bez znaczenia jest fakt, że żurawina po łacinie oznacza szczepionkę? (1)

Prozdrowotne właściwości żurawiny

Pierwsze wzmianki o naukowym wykorzystaniu żurawiny sięgają XVII wieku. Już wtedy była wykorzystywana do leczenia ran jak również zakażenia krwi. Pomiędzy XVII a XIX wiekiem była stosowana w leczeniu chorób krwi, żołądka oraz wątroby.

Owoce żurawiny zawierają witaminę A, C oraz E, składniki mineralne takie jak potas, sód czy selen oraz luteinę i β-karoten. Co ciekawe w składzie możemy również znaleźć kwercetynę – jeden z najsilniejszych przeciwutleniaczy w grupie polifenoli, który wychwytuje reaktywne formy tlenu (6).

Sok z żurawiny

W dietetyce sok z żurawiny jest głównie zalecany pacjentom, którzy cierpią na dolegliwości związane z układem moczowym. Udowodniono bowiem, iż żurawina hamuje lub osłabia zdolność bakterii Gran-ujemnych do przyczepiania się do powierzchni błony śluzowej dróg moczowych. Biorąc pod uwagę, iż najczęstszym patogenem wywołującym infekcje pęcherza i dróg moczowych jest Escherichia coli (gram ujemna pałeczka), zastosowanie terapii żurawiną wydaje się uzasadnione. Z kolei dzięki obecności kwasu salicylowego, żurawina ma działanie przeciwzapalne (2). Zauważono również, iż sok podwyższa pH moczu, co powoduje lepsze wydalanie kryształków kwasu moczowego przez nerki, w przeciwnym wypadku ich wydalanie jest utrudnione.

Dolegliwości związane z drogami moczowymi charakteryzują się częstymi nawrotami. Według Avron i wsp. stosowanie 300 ml soku z żurawiny dziennie zmniejsza nawroty choroby nawet o 42%. Z kolei systematyczne jej przyjmowanie obniża konieczność stosowania antybiotyków (5). W książce „Przewodnik po świecie suplementów” autor podaje, iż według przeglądu badań klinicznych dotyczących soku i suplementów żurawiny, jej działanie nie różni się znaczenie od wpływu antybiotyków. Dodatkowo nie niesie ze sobą ryzyka wykształcenia odporności jak w przypadku ich stosowania (3). W przypadku pacjentów odwodnionych oraz z zaburzeniem czynności nerek ciągłe podawanie antybiotyków może wywołać przewlekłe nudności, wymioty czy biegunki, które z kolei mogą pogłębić odwodnienie (7).

Do tej pory nie zaobserwowano działań ubocznych stosowania żurawiny oraz jej przetworów, dlatego też można stwierdzić, iż jej zażywania cechuje się wysokim poziomem bezpieczeństwa (5). Należy natomiast zachować ostrożność w przypadku pacjentów z kamieniami nerkowymi, ponieważ w soku stwierdza się obecność częstego składnika kamieni, a mianowicie szczawianów (7). Kwas szczawiowy wiąże ze sobą wapń powodując złogi jak również zaburza bilans wapnia w organizmie.

W swojej praktyce bardzo często korzystamy z właściwości soku z żurawiny i chętnie przepisujemy go pacjentom, skarżącym się na dolegliwości układu moczowego. Pacjenci zauważają poprawę swojego samopoczucia dzięki stosowaniu zbilansowanej diety jak również spożywaniu soku z żurawiny.

Dla optymalnego wykorzystania właściwości żurawiny zalecamy stosować 2 łyżki soku rozcieńczonego w szklance wody i wypitego rano na czczo.

Bibliografia

  1. Gryszczyńska, A. (2010, 11). Żurawina amerykańska (Vaccinium macrocarpon) –  lek na problemy urologiczne. Przegląd urologiczny, strony 31-40.
  2. Hołderna-Kędzia, E. (2006). Charakterystyka botaniczna, skład chemiczny i właściwości biologiczne owoców żurawiny amerykańskiej. Postępy Fitoterapii, strony 41-46.
  3. Moyad, M. i Lee, J. (2016). Przewodnik po świecie suplementów. (str. 342). Galaktyka.
  4. Karmańska, A., Czerniak, K. i Karwowski, B. (2016). Ocena wiedzy wybranej grupy osób na temat suplementów diety zawierających żurawinę. Bromatologia i chemia toksykologiczna, strony 501-505.
  5. Stobnicka, A. i Gniewosz, M. (2010, 3). Możliwości wykorzystania właściwości żurawiny ( Oxycoccus) we współczesnej medycynie. Postępy Fitoterapii, strony 170-175.
  6. Teleszko, M. (2011). Żurawina wielkoowocowa – możliwości wykorzystania do produkcji biożywności. Żywność Nauka Technologia Jakość, strony 132-141.
  7. Żylicz, Z. i Krajnik, M. (2002). Sok z żurawin w zapobieganiu i leczeniu zakażenia dróg moczowych u chorych terminalnych. Czy mamy wystarczające dowody aby wierzyć w jego skuteczność? Polska Medycyna Paliatywna, strony 85-88.